Arkadaşlık; hayatın bütünü, sevginin sonsuz mutluluğun tanımıdır. Arkadaşsız bir hayat meyvesiz bir ağaca benzer. O ağacı sulayarak, ona sevgiyle yaklaşarak meyvelendirmeliyiz.

Bahar gibidir arkadaşlık. Zamanında çiçek açan, yeşillenen; Zamanı geldiğinde ise solup yaprakları teker teker dökülen. Ama asıl arkadaşlık asıl dostluk o baharı hiç bitirmeden, sonbaharı hiç getirmeden yaşanan dostluktur. 

Karın üzerinde rengârenk açan bir dost olmalıdır. Eğer siz karın altında kalmışsanız yapraklarınızdan tutarak çıkarmalı sizi karın üzerine. Rengârenk açmalı ve açtırmalı. Arıların, kelebeklerin ve böceklerin yuvası olmanızı sağlamalı. Hiçbir zaman soldurmamalı sizi.

Kalem ile kâğıda benzemeli arkadaşlıklar. Siz kâğıt o kalem olmalı. Harf harf, kelime kelime, öğretmeli, yazmalı. İşlemeli kalbinize yaşamayı.

İmkânsız olmalıdır arkadaılıklar. Hep bir çaba içinde bitmeden tükenmeden yaşanmalı. Kurulması zor olduğu kadar yıkılması bir o kadar güç olan, dünyada eşi benzeri olmayan kumdan kale olmalı. En şiddetli dalgalarda bile yıkılmamalı. Acıların savaşında en küçük bir darbe bile almamalı. Korumalı kollamalı kendini. Bilmeli ki içinde; ümitler, beklentiler, mutluluklar, sevinçler ve tüm güzel değerler içinde yaşıyor. Bağlarında sevgi var. Onları koruyan ve kollayan.

Bütün arkadaşlıklar kumdan kaleler olmalıdır..

Elif GÜVEN